กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ไปกันเถอะ” ลู่สวินเอ่ยเสียงเบา ยื่นมือไปกุมมือฉู่อิ้วฉิงอย่างเป็นธรรมชาติ
“อืม!” ฉู่อิ้วฉิงพยักหน้าอย่างแรง ปลายนิ้วกระชับตอบกลางฝ่ามือเขาแผ่วเบา
คาเฟ่กลับคืนสู่ความสงบเงียบอีกครั้ง
บรรดาผู้บำเพ็ญและคนตระกูลเหอที่มาตรวจสอบต่างแยกย้ายกันไปแล้ว หลงเหลือเพียงคลื่นพลังงานไม่กี่สายที่ยังไม่จางหาย
ในกลุ่มคนเหล่านั้น ยังมีผู้บริหารโรงเรียนจากสถาบันชิงซวีและมหาวิทยาลัยเป่ยโต่ว หลังจากพวกเขาทราบสถานการณ์ของฉู่อิ้วฉิง ก็ได้ทิ้งป้ายบัญชาเคลือบทองไว้เป็นพิเศษ บอกว่าฉู่อิ้วฉิงสามารถไปรายงานตัวที่ทั้งสองสถาบันได้โดยตรง
เพราะอย่างไรเสีย ฉู่อิ้วฉิงก็พลาดการสอบใหญ่ และเพิ่งจะปลุกพลังรากวิญญาณโบราณได้ในตอนนี้
“พ่อก็บอกว่าจะไม่สนใจฉันแล้ว ทำไมพวกเขาถึงทำแบบนี้นะ”