เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ตะวันคู่ลอยเด่น
ประกายแสงแผดเผาสาดเทลงมา ห่อหุ้มโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งหรงเฉิงไว้ใต้แสงทองอร่ามตา ทั่วทั้งสถานศึกษาสว่างไสวเป็นประกาย
ต่อดวงอาทิตย์สองดวงที่แขวนอยู่บนฟ้า เหล่านักศึกษาต่างเคยชินจนเห็นเป็นเรื่องธรรมดาไปนานแล้ว
นับแต่ยุคยุทธ์ขั้นสูงจุติ ดาวเคราะห์สีน้ำเงินเริ่มยกระดับมิติ สิ่งอัศจรรย์เยี่ยงนี้ชาวดาวเคราะห์สีน้ำเงินไม่รู้ว่าได้เห็นมามากเท่าใดแล้ว
ดาวเคราะห์สีน้ำเงินหยุดนิ่งอยู่ในกาแล็กซีคู่แฝดแห่งนี้มาหลายปีแล้ว ไม่รู้ว่าเมื่อใดถึงจะจากไป
“จมปราณสู่ตันเถียนเพลิงลามทุ่ง กล้ากักขังมังกรฟ้าไว้ในโลกมนุษย์”
“ประสาทสัมผัสทั้งห้าทะลวงถึงทวยเทพ หนึ่งประกายความคิดทลายทั่วผืนนภา”
“เริ่นตูชงไต้คู่หยินหยาง แปดเส้นลมปราณพิเศษลึกล้ำยากเอ่ยอ้าง เจตจำนงชักนำโลหิตปราณโคจรตามเส้นชีพจร ทั่วร่างปลอดโปร่งสุขไร้ขอบเขต”
ภายในห้องฝึกซ้อม เสียงผู้คนเซ็งแซ่อึกทึก