ตอนที่ 287 ฟ้องศาล

คนที่เดินตามหลังลูกชายทั้งสองคนมายังมีเฉินเจิ้งเป่ย เขาเห็นน้องสะใภ้ที่ขอบตาแดงก่ำแต่สีหน้าเด็ดเดี่ยวไม่ยอมคน แล้วก็เหลือบมองหลานชายที่แสดงสีหน้าหมดความอดทนกับหลานสาวที่ดูไม่เต็มอกไม่เต็มใจ ในใจก็ถอนหายใจออกมาแผ่วเบา

เขาเดินขึ้นหน้าไป เอ่ยเกลี้ยกล่อมเสียงเบา “ดอกบัว หรือว่า…พวกเรากลับไปคุยกันที่บ้านดีกว่าไหม”

สองปีมานี้ในหมู่บ้านมีเสียงนินทาว่าร้ายลอยมาเป็นระยะ ยิ่งตอนที่น้องชายเสียชีวิตเด็กสองคนนี้ก็ไม่ได้กลับมา คนในหมู่บ้านหรู่หนานมีใครบ้างไม่รู้นิสัยใจคอของสองพี่น้องคู่นี้ เฉินเจิ้งเป่ยรู้สึกว่าการเอาเรื่องน่าอับอายในบ้านมาแผ่ให้คนอื่นดูตอนนี้ ก็รังแต่จะเป็นเรื่องขบขันให้คนนอกดูเปล่า ๆ สู้ปิดประตูคุยกันให้รู้เรื่องยังจะดีกว่า