ตอนที่ 272 โดนไล่ออกจากหมู่บ้าน

เดิมทีหวังเป่าเฉิงก็ไม่มีความอดทนอยู่แล้ว พอเห็นลู่ชิงอวี่ไม่ยอมอ่อนข้อแม้แต่น้อย เพลิงโทสะสายหนึ่งก็พุ่งพรวดขึ้นสมองทันที

เขาเพิ่งจะขยับตัวลุกขึ้นด่าคน ชายเสื้อกลับถูกแม่แซ่หวังดึงรั้งไว้แน่น น้ำเสียงที่เธอกดต่ำแฝงคำเตือนที่ไม่อาจโต้แย้ง “อดทนไว้! อย่าให้เสียเรื่องใหญ่ บีบคั้นเธอต่อไป!”

ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า แม่แซ่หวังที่เมื่อครู่หน้าซีดเผือด หายใจรวยรินดั่งเส้นด้าย ในยามนี้แววตากลับส่องประกายเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์วางแผน

หวังเป่าเฉิงเงยหน้าขึ้น สูดอากาศเย็นเยียบเข้าไปคำใหญ่ กลืนคำก่นด่ากลับลงคออย่างฝืนทน บนใบหน้ากลับมาปั้นหน้าตาน่าสงสารอีกครั้ง เขาเดินไปข้างหน้ากลุ่มคน สบตาลู่ชิงอวี่ น้ำเสียงแฝงความสะอึกสะอื้นที่จงใจสร้างขึ้น “พี่…ผมขอร้องละ…กลับบ้านกับผมเถอะนะ…”