ตอนที่ 243 อาลัยอาวรณ์

นับตั้งแต่ที่คุณปู่เอ่ยถึงเรื่องหน่อไม้ฤดูใบไม้ผลิ ลู่ชิงอวี่ก็คอยแอบสังเกตสภาพป่าไผ่ของแต่ละบ้านตลอดสองวันต่อมา พินิจดูไปมาแล้ว เธอยังคงรู้สึกว่าควรปล่อยให้ป่าไผ่ได้พักฟื้นอีกสักฤดูกาลหนึ่ง

ทว่าเธอก็ทำใจเห็นพวกคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านใช้ชีวิตอย่างยากลำบากไม่ได้ พอดีกับที่ก่อนหน้านี้ตกลงกับโจวเจิ้งหนานเรียบร้อยแล้ว ว่าจะจัดส่งไข่เค็มให้แก่ห้างค้าปลีกขนาดใหญ่หลายแห่งที่เขาทำงานร่วมด้วย

เธอจึงไปทาบทามบ้านในหมู่บ้านกว่า 10 ครัวเรือนที่มีฐานะยากจนและยินดีเลี้ยงเป็ดขายไข่อย่างลับ ๆ คราวนี้เธอเซ็นข้อตกลงกับทุกบ้านโดยตรง ไม่เพียงกำหนดราคาจัดส่งสินค้าตายตัว แต่ยังระบุข้อกำหนดชัดเจนว่าห้ามกลับคำตามใจชอบเหมือนตอนขายไข่ไก่ก่อนหน้านี้ ส่วนเรื่องจำนวนจัดส่ง ขอเพียงไข่เป็ดมีความสดได้มาตรฐาน มีเท่าไรเธอก็รับซื้อไว้ทั้งหมด