เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็เข้าสู่เดือนมีนาคม ถึงช่วงเวลาที่นกบินร่อนหญ้าผลิบาน ทุกสรรพสิ่งการฟื้นคืนอีกครั้ง ในป่าผลิสีเขียวขจีใหม่ บนคันนามีดอกไม้ป่าแซมเป็นหย่อม ๆ ยามลมพัดผ่าน ทุกหนแห่งอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของดินโคลนและต้นหญ้า
ความเคลื่อนไหวใหญ่โตขนาดนั้นในพื้นที่ป่าของครอบครัวลู่ชิงอวี่ คิดจะปิดบังก็ปิดไม่อยู่ ตอนนี้ขอแค่เจอหน้าเธอ ก็มีคนปรี่เข้ามาซักไซ้ไล่เลียงทันที
“ชิงอวี่เอ๊ย พื้นที่ป่าบ้านแกคิดจะปลูกอะไรกันแน่ล่ะ?”
“ทั้งล้อมรั้วกั้นทั้งสร้างสระเก็บน้ำ ปลูกของล้ำค่าอะไรกัน? พาอาไปร่วมรวยด้วยคนสิ!”
“ไอ้หยา ปลูกสมุนไพรเอิกเกริกขนาดนี้ ต้องทำเงินได้มหาศาลแน่ ๆ เลยใช่ไหมล่ะ?”
มีคนครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย “คงไม่ใช่หรอกมั้ง ถ้าความเสี่ยงสูงขนาดนั้นจริง มิสู้ปลูกต้นไม้ต่อไม่ดีกว่าหรือ?”