ตอนที่ 240 ชีวิตไม่ง่าย

วันรุ่งขึ้นใกล้ถึงเที่ยงวัน ทั้งสามคนจึงมาถึงสถานดูแลผู้สูงอายุ พอเดินเข้าห้องโถงชั้นหนึ่ง ก็เห็นคนชราจำนวนไม่น้อยรวมตัวกันอยู่

เดิมทีลู่ชิงอวี่คิดว่าพวกเขากำลังเล่นกัน พอเดินเข้าไปใกล้ถึงพบว่า บางคนกำลังปะชุนเสื้อผ้า บางคนกำลังพับกล่องกระดาษ ทำงานฝีมือ ต่างคนต่างง่วนอยู่กับงานของตน

ข้างหูยังมีเสียงคุยเรื่อยเปื่อยขาด ๆ หาย ๆ ของบรรดาคนชราแว่วมา

“เฮ้อ ตาไม่ค่อยดีแล้ว เดือนนี้หาเงินได้แค่ห้าสิบกว่าหยวนเอง”

“ก็ไม่เลวแล้ว ซื้อเสื้อผ้าได้ตัวหนึ่งแล้วนี่”

“คนจะลงโลงอยู่แล้ว ยังจะซื้อเสื้อผ้าอะไรอีก เก็บไว้ซื้อเนื้อกินสักสองสามมื้อเถอะ…”

“เฮ้อ ลูกชายนายเหมือนไม่ได้มาตั้งพักหนึ่งแล้วใช่ไหม”

“ไปทำงานรับจ้างที่เมืองกว่าง ตรุษจีนปีนี้ไม่ได้กลับมา”

“แล้วนายล่ะ? …อ้าว ทำไมนายเดินหนีไปล่ะ”