ตอนที่ 221 ค้างคืนในป่า

“หรือว่าจะ... พักสักหน่อยไหมครับ” หลิวเทียนหมิงมองผู้หญิงสองคนที่เหงื่อท่วมตัวตรงหน้า นานทีปีหนถึงจะเอ่ยปากเสนอขึ้นมาเอง

ลู่ชิงอวี่ก้มมองนาฬิกา ถึงพบว่าเดินติดต่อกันมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว มิน่าล่ะถึงรู้สึกเหมือนเรี่ยวแรงทั่วทั้งร่างจะหมดเกลี้ยง “ได้ค่ะ งั้นก็พักสักครึ่งชั่วโมง กินอะไรเติมพลังกันหน่อย”

ทั้งสามคนหาที่ร่มเงาได้จุดหนึ่ง แล้วนั่งลงบนก้อนหินใหญ่ข้าง ๆ ทันที ลู่ชิงอวี่หยิบเอาหมั่นโถวกับอาหารพะโล้ที่เร่งทำข้ามคืนเมื่อวานออกมาจากช่องเก็บของ หลิวเทียนหมิงก็หยิบขวดน้ำขนาดราวสองลิตรออกมาจากตะกร้าสะพายหลังของตัวเองเช่นกัน

เขาอธิบายด้วยท่าทางเคอะเขินเล็กน้อย “นี่เป็นน้ำที่ผมต้มสุกแล้วทิ้งไว้ให้เย็นแล้วค่อยกรอกใส่ ขวดก็ล้างแล้ว สะอาดครับ”