เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลู่ชิงอวี่มองดูอวี๋เจิงคุยกับปู่ย่าอย่างออกรสออกชาติด้วยความประหลาดใจ คุ้นเคยกันราวกับรู้จักกันมานาน แม้จะบอกว่าหลังจากบ้านเธอสร้างบ้านใหม่แล้ว สภาพความเป็นอยู่จะนับว่าอยู่แถวหน้าในหมู่บ้านหรู่หนาน แต่เมื่อเทียบกับอวี๋เจิงที่อาศัยอยู่ในเมืองมาโดยตลอด ก็คงยังถือว่าเรียบง่ายไปบ้าง
ต้องรู้ก่อนว่าเวลาอวี๋เจิงลงพื้นที่ตรวจสอบ ไม่พักโรงแรมก็เป็นเรือนรับรองของศูนย์วิจัย สภาพความเป็นอยู่ไม่ได้แย่เลย ลู่ชิงอวี่เดิมทียังแอบกังวลว่าเขาจะไม่ชิน คาดไม่ถึงว่าหมอนี่กลับปรับตัวได้อย่างกับปลาได้น้ำ ดูเหมือนจะเพลิดเพลินกับความเงียบสงบของชนบทนี้เป็นพิเศษ
“เสี่ยวอวี๋มา ชิมน่องเป็ดนี่ดู นี่เป็นเป็ดเลี้ยงปล่อยเชียวนะ โตมากับการกินหอยขมผักป่าในแม่น้ำทั้งวัน” เก๋อหลานหลานคีบน่องเป็ดชิ้นใหญ่ให้อย่างกระตือรือร้น