เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อต้องเผชิญกับกลยุทธ์ทางธุรกิจของทีมผู้เชี่ยวชาญ ลู่ชิงอวี่ที่ไม่ได้เตรียมตัวรับมือจึงจนปัญญาไปชั่วขณะ ทว่าทางฝั่งของเฉินหย่งซิงกลับเป็นอีกภาพหนึ่งอย่างสิ้นเชิง การไลฟ์สดรอบแรกทำยอดขายทะลุกว่า 100,000 หยวน โดยเกือบครึ่งหนึ่งมาจากสินค้าที่ติดป้ายว่า “สินค้าพื้นเมืองตำบลฉางผิง” เพียงไม่กี่วัน ไข่ไก่พื้นบ้านทั่วทั้งตำบลก็แทบจะถูกกว้านซื้อจนเกลี้ยง แม้แต่สินค้าคงคลังที่เก็บไว้นานซึ่งปกติลู่ชิงอวี่ไม่ยอมรับซื้อ พวกเขาก็ยังไม่เว้น
“ได้ยินข่าวกันหรือยัง” ใต้ต้นหวายแก่ตรงทางเข้าหมู่บ้าน ชาวบ้านสองสามคนกำลังสุมหัวกระซิบกระซาบกัน
“เรื่องอะไรเหรอ”
“ลูกชายคนรองบ้านเฉินต้าขุยเหมือนจะดรอปเรียนน่ะสิ”
“อ้าว อีกปีเดียวก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ แกไปได้ยินมาจากไหนกัน”
“ตอนเที่ยงวันเดินผ่านสวนหลังบ้านเขา ได้ยินต้าขุยคุยโทรศัพท์กับลูกชายคนเล็ก เสียงดังลั่นแทบจะเปิดหลังคาบ้านได้อยู่แล้ว”
“ทำไมถึงต้องดรอปเรียนล่ะ”
“ได้ยินว่าจะกลับมาทำธุรกิจ”
“จุ๊ จุ๊ ไอ้หนุ่มเมื่อวานซืนจะไปทำธุรกิจอะไรได้”