เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ผืนป่าสนซีดาร์ของบ้านลู่ชิงอวี่แปลงนี้ สมัยที่ปู่เป็นหัวหน้าครอบครัวเคยผ่านการโค่นตัดครั้งใหญ่มาสองหน ครั้งหนึ่งคือตอนสร้างบ้านในอดีต อีกครั้งหนึ่งคือตอนที่ลุงใหญ่ขาหักแล้วจำเป็นต้องใช้เงินด่วน เวลานี้ในป่าจึงหลงเหลือต้นไม้เก่าแก่ที่ปลูกไว้ตั้งแต่ยุคปู่ทวดอยู่เพียงสิบกว่าต้น ส่วนที่เหลือล้วนเป็นต้นที่พวกปู่มาปลูกแซมเพิ่มในภายหลัง
ต่อให้เป็นต้นสนซีดาร์ที่อายุน้อยที่สุด อายุต้นไม้ก็มีสิบกว่าปีแล้ว ส่วนต้นไม้เก่าแก่ที่มีอายุเกินสี่สิบปีเหล่านั้นก็หยุดการเจริญเติบโตไปแล้ว มูลค่าทางเศรษฐกิจก็ลดน้อยถอยลงทุกปี ลู่ชิงอวี่คิดคำนวณในใจว่า ควรจะจัดการขายไม้เก่าแก่รุ่นนี้ออกไปก่อน ตอนนี้อย่างไรเสียก็ยังพอขายได้ราคาดีอยู่
คนรุ่นก่อนปลูกต้นไม้มักเน้นการปลูกชิด พื้นที่ป่า 20 หมู่นี้แม้จะไม่เคยนับอย่างละเอียด แต่พูดอย่างน้อย ๆ ก็มีสนซีดาร์อยู่ 3,000 ถึง 4,000 ต้น หากคิดอยากให้แสงสว่างใต้ผืนป่าได้มาตรฐานถึง 30% อย่างน้อยก็ต้องโค่นต้นไม้ทิ้งไปร่วม 1,000 ต้น