กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสียงของชายคนนั้นดึงลู่ชิงอวี่กลับมาจากภวังค์ความคิด เธอส่งยิ้มอย่างมีมารยาท สายตาเลื่อนต่ำลง พลันเผยสีหน้าประหลาดใจระคนยินดีหลังเห็นป้ายชื่อพนักงานบนหน้าอกของอีกฝ่าย
“อาจารย์คะ ท่านเข้าใจพืชผลสองชนิดนี้มากแค่ไหนเหรอคะ ถ้าหนูบอกว่าอยากจะนำพืชทั้งสองชนิดมาการปลูกผสม ท่านคิดว่าโอกาสสำเร็จมีมากน้อยแค่ไหนคะ?”
“ฮ่า ๆ เด็กสาวมีความคิดสร้างสรรค์ดีนี่ครับ” รอยยิ้มอันอ่อนโยนของชายหนุ่มช่วยให้เส้นประสาทที่ตึงเครียดของลู่ชิงอวี่ผ่อนคลายลง “แต่คุณไม่ใช่คนแรกที่ผุดไอเดียนี้ขึ้นมาหรอกนะ”
“จริงเหรอคะ? มีคนเคยทดลองแล้วเหรอคะ?” แววตาของลู่ชิงอวี่ทอประกายสดใส