ตอนที่ 174 ความรู้สึกที่เก็บกดไว้ไม่อยู่

บทสนทนาเมื่อคืนราวกับไม่เคยเกิดขึ้น เมื่อตื่นขึ้นมาในยามเช้าตรู่ ทั้งสองคนต่างรู้กันโดยไม่เอ่ยถึงมันอีก เฉินลี่ลี่กลับมามีท่าทางร่าเริงสดใสและยิ้มแย้มเหมือนวันวาน

หลังอาหารเช้า คนทั้งสี่ก็วุ่นอยู่กับการบรรจุหีบห่อน้ำมันชาอยู่ในลานบ้าน เฉินลี่ลี่ติดป้ายฉลากเสร็จหนึ่งใบพลางบีบนวดเอวที่ปวดเมื่อย เงยหน้าขึ้นพูดกับลู่ชิงอวี่ว่า “อย่าลืมจ่ายค่าแรงให้ฉันตอนค่ำด้วยนะ!”

ลู่ชิงอวี่ไม่ได้ขุ่นเคือง ยิ้มพลางหยอกเย้าว่า “เธอกลายเป็นคนงานผูกขาดของบ้านฉันไปแล้ว ยังจะเอาค่าแรงอะไรอีก”

“ฉันน่ะจะเปรียบเทียบเป็นเถ้าแก่เนี้ยต่างหาก ใครจะอยากเป็นคนงานรับจ้างกันล่ะ” เฉินลี่ลี่เชิดคางขึ้นอย่างทะนงตัว

“ขอโทษด้วยนะ บ้านฉันขาดแต่เจ้านาย ไม่ได้ขาดเถ้าแก่เนี้ย หรือไม่เธอก็ลองไปเที่ยวเมืองไทยสักรอบไหมล่ะ” พออยู่กับเพื่อนสนิท ลู่ชิงอวี่ก็เปิดเผยสบาย ๆ เล่นมุกตลกหลุดโลกขึ้นเรื่อย ๆ