ตอนที่ 141 ย้ายบ้านใหม่

เวลาผันผ่าน ชั่วพริบตาสีสันของฤดูใบไม้ร่วงในหมู่บ้านบนเขาก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นหลังเทศกาลน้ำค้างแข็ง ใบเมเปิลเผาผลาญสีแดงหยาดสุดท้ายจนมอดดับ กิ่งไม้แห้งกรอบจึงกรีดผ่านท้องฟ้าสีขาวหม่นอย่างเงียบเชียบ ลมหนาวพัดกวาดผ่านแอ่งเขา ม้วนเอาตอซังข้าวที่กระจัดกระจายบนคันนาจากไป ทางเดินป่าปูทับด้วยใบไม้แห้งกรอบ ยามเหยียบลงไปจึงส่งเสียงกรอบแกรบแผ่วเบา

บ้านใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จได้สามเดือนถูกปัดกวาดเช็ดถูทั้งด้านในด้านนอกจนสะอาดหมดจด ในวันมงคลวันหนึ่งที่ใกล้จะถึงช่วงสิ้นปี ในที่สุดก็ได้รับมงคลย้ายบ้านใหม่

ฟ้ายังสว่างไม่เต็มที่ หลังเสร็จสิ้นพิธีขึ้นบ้านใหม่อย่างเรียบง่าย ในลานบ้านเล็กของตระกูลลู่ก็พลันมีเสียงประทัดดังกึกก้องแสบแก้วหูขึ้นมาชุดหนึ่ง เสียง “เปรี๊ยะ ๆ ปัง ๆ” ทำลายความเงียบสงบยามรุ่งเช้าของหมู่บ้านบนเขาลงในชั่วพริบตา