กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ช่วงเที่ยงวัน ลู่ชิงอวี่เพิ่งล้างชามใบสุดท้ายเสร็จ โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะกินข้าวก็ส่งเสียง “ติ๊ง” ดังขึ้น เธอเช็ดมือที่เปียกชุ่มกับผ้ากันเปื้อนบนตัวพลางสาวเท้าเดินไปยังทิศทางของโทรศัพท์มือถืออย่างรวดเร็ว
พอมองเห็นข้อมูลบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือชัดเจน เธอก็ตะโกนด้วยความดีใจว่า “ปู่ ย่า ขวดน้ำมันที่หนูสั่งมาถึงจุดกระจายพัสดุในตัวเมืองอำเภอแล้วค่ะ!”
เก๋อหลานหลานกำลังนั่งเด็ดถั่วฝักยาวอยู่ใต้ชายคา พอได้ยินก็รีบวางงานในมือลงทันที หันหน้าชะเง้อมองเข้าไปในบ้าน “ในที่สุดก็มาถึงแล้ว!” รอยยิ้มโล่งอกพลันผุดขึ้นบนใบหน้า
ลู่ชิงอวี่ถอดผ้ากันเปื้อนออกจากตัว แล้วหยิบกุญแจรถเดินออกไปข้างนอก “หนูจะไปเอาของที่อำเภอค่ะ”
เก๋อหลานหลานขมวดคิ้วขึ้นมาทันที “ไม่รอให้เขาส่งตรงมาถึงตำบลเลยล่ะ?”
“จุดกระจายพัสดุยังต้องคัดแยกอีกค่ะ เร็วที่สุดก็ต้องพรุ่งนี้บ่ายถึงจะมาถึงตำบล” ลู่ชิงอวี่สวมเสื้อกันแดดลงบนตัว
“เดินทางระวังตัวด้วย ไปเร็วกลับเร็วนะ” เก๋อหลานหลานกำชับ