กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ระหว่างที่รอลู่ชิงอวี่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วเดินออกมา สองคนที่เดิมทียังถกเถียงกันว่าจะไปขอนอนค้างที่บ้านผู้ใหญ่บ้านดีหรือไม่ เวลานี้กลับนั่งเงียบ ๆ อยู่ตรงที่ของตัวเองด้วยสีหน้าสงบราบเรียบ เธอเข้าใจได้ในทันทีว่าระหว่างที่ตนไม่อยู่นั้น ทั้งสองคงตกลงอะไรบางอย่างกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ท้องฟ้าด้านนอกยังคงมืดครึ้ม ราวกับเป็นสัญญาณเตือนว่าฝนห่าใหญ่กว่าเดิมกำลังจะจุติ ดูท่าว่าช่วงบ่ายวันนี้คงไม่อาจไปบ้านผู้ใหญ่บ้านได้แล้ว
ด้วยเหตุนี้ ลู่ชิงอวี่จึงไม่เอ่ยถึงเรื่องไปขอนอนค้างอีก ทำได้เพียงภาวนาเงียบ ๆ อยู่ในใจขอให้บ้านเก่าหลังนี้ทนทานไหว