เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อเงยหน้าขึ้นมองเห็นอีกฝ่ายได้ชัดเจน ลู่ชิงอวี่ก็เผยสีหน้าดีใจ “พี่หมิงหาง กลับมาแล้วเหรอคะ”
ในขณะเดียวกัน ภายในใจก็อดทอดถอนใจไม่ได้ว่าช่างประจวบเหมาะจริง ๆ คราวก่อนคือผู้ใหญ่บ้าน คราวนี้เป็นลูกชายผู้ใหญ่บ้าน ล้วนเป็นผู้ช่วยชีวิตของเธอทั้งนั้น!
เขาคือลูกชายคนโตของผู้ใหญ่บ้านลู่คุนหลุน ลู่หมิงหาง ปีนี้อายุ 25 ปี ทำงานเป็นช่างเทคนิคอยู่ที่อู่ซ่อมรถแห่งหนึ่งในตัวเมืองอำเภอ
แม้ตัวเมืองอำเภอจะอยู่ไม่ไกลมาก แต่อีกฝ่ายกลับหมู่บ้านน้อยครั้งมาก ตลอดครึ่งปีกว่ามานี้ลู่ชิงอวี่เพิ่งจะเจอเขาตอนกลับมาที่หมู่บ้านเป็นครั้งแรก
ลู่หมิงหางขับรถมาเทียบข้างกายลู่ชิงอวี่ หยุดรถ ลงจากรถแล้วเปิดห้องเก็บสัมภาระท้ายรถทันที “ชิงอวี่ ยืนเหม่ออะไรอยู่ รีบยกของสิ!”
“ค่ะ” ลู่ชิงอวี่ขานรับคำหนึ่ง รีบใช้มือทั้งสองข้างหิ้วถุงหลายใบวิ่งตรงไปยังห้องเก็บสัมภาระท้ายรถ