กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จากนั้น ทั้งสองคนก็ปีนขึ้นไปยังหอศาลาเก็บเสบียงบ้านของเฉินต้าขุย
เฉินเจิ้งเป่ยชี้ไปยังกระสอบใบใหญ่ที่บรรจุเต็มสามกระสอบแล้วเอ่ยว่า “พวกนี้คือถั่วเหลือง น่าจะมีสักสองร้อยกว่าจิน”
หลังจากนั้น เขาก็ชี้ไปยังกระสอบเดี่ยว ๆ ด้านข้างอีกใบ “นั่นคือถั่วดำ น่าจะมีแค่ประมาณ 50 จิน พอมั้ย?”
ลู่ชิงอวี่ยิ้มตอบ “มีเท่าไหร่ก็ไม่เป็นไรค่ะ!”
“งั้นหนูก็ลองดูแล้วกันนะ ถ้าพอใช้ได้ค่อยเอา”
ลู่ชิงอวี่ไม่เกรงใจเช่นกัน รีบเปิดกระสอบใบหนึ่งที่ตั้งอยู่ทันที พอเห็นถั่วเหลืองพวกนี้ก็พบว่าเมล็ดมีขนาดเล็กใหญ่ไม่สม่ำเสมอ และไม่รู้ว่าเป็นเพราะแสงสว่างไม่พอหรืออย่างไร ผิวของมันจึงดูไม่เงางาม แถมยังมีเศษเปลือกถั่วปะปนอยู่อย่างเห็นได้ชัด
สีหน้าของลู่ชิงอวี่เริ่มส่อแววลำบากใจ ไม่รู้จะเอ่ยปากอย่างไรดี