กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สองวันต่อมา ลู่ชิงอวี่ก็นำเครื่องสูบน้ำและโอ่งเก็บน้ำที่เพิ่งส่งมาถึงเมืองเล็กขนกลับมาที่บ้าน
“โอ่งใบเบ้อเร่อขนาดนั้น จะเอาไปทำอะไรกันล่ะ?” เก๋อหลานหลานร้องอุทาน ตั้งแต่อายุ 18 ปีที่แต่งงานกับลู่ตงฟางมา เธอก็ไม่เคยต้องไปตักน้ำลึกเข้าไปในหลังเขาเลย ตอนสาว ๆ ก็มีสามี ต่อมาก็มีลูกชายสองคน
พอต่อมาลูกชายคนเล็กไม่อยู่แล้ว ร่างกายนี้ของเธอก็ไม่ไหวแล้ว อย่าว่าแต่ไปตักน้ำเลย แค่เดินไปให้ถึงจุดต้นน้ำหลังเขาก็แทบจะเอาชีวิตเธอไปครึ่งหนึ่งแล้ว!
เธอไม่รู้ถึงความยากลำบากของการตักน้ำ ยิ่งไม่ตระหนักถึงความสำคัญของการกักเก็บน้ำเลย
“เก็บน้ำไว้น่ะค่ะ!” ลู่ชิงอวี่ตอบกลับ
เก๋อหลานหลานก็ยังคงไม่เข้าใจ “ทำไมล่ะ?”
“หนูดูแล้วเตรียมตัวน้ำประปาขาดได้เลยค่ะ”