ตอนที่ 27 คนที่จู่ ๆ ก็กลับหมู่บ้าน

ลู่ชิงอวี่มองเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดหวานกับฟักทองเบบี้ที่วางอยู่บนโต๊ะในห้องโถงกลางบ้าน พลางรู้สึกหนักใจเล็กน้อย

จะเอาไปปลูกที่ไหนดีนะ

ข้าวโพดน่ะไม่มีที่ให้ปลูกแน่ ๆ แล้ว กว่าจะบุกเบิกที่ดินที่พอจะปลูกข้าวโพดได้หลายร้อยต้นขนาดนี้ ก็ไม่รู้อีกกี่ปีเดือนกัน

ลู่ชิงอวี่นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันหลังเดินออกจากห้อง มุ่งหน้าไปทางหน้าประตูรั้วลานบ้าน และก็เป็นอย่างที่คิด ทั้งสองคนตรงหน้าประตูยังคงคุยกันอย่างออกรส

ได้ยินเพียงจางหลานเอ่ยถามเสียงเบา “ป้าได้ยินหรือยัง เจ้าเด็กลู่ปินคนนั้นกลับมาแล้วนะ”

เก๋อหลานหลานประหลาดใจอย่างยิ่ง “ไม่เห็นย่าเขาพูดถึงเลยนี่นา กลับมาทำอะไรกันล่ะ”

“ใครจะไปรู้ล่ะ ก็เมื่อสองวันก่อน หงเสียบังเอิญเห็นบ้านเขาเปิดไฟสว่าง พอเดินไปถามถึงได้รู้ว่าเขาเป็นคนกลับมา” จางหลานทำท่าทางมีลับลมคมใน ราวกับกำลังเล่าความลับอะไรอยู่

“เขากลับมาคนเดียวเหรอ” เก๋อหลานหลานซักถามต่อ