กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 155 อย่ามัวแต่อยู่ในจินตนาการ เฉินเทียนเจิน
สวีชิงหลานเม้มริมฝีปากบางเป็นเส้นตรง เห็นสีหน้าของทั้งสองคนค่อย ๆ เคร่งขรึมขึ้น จู่ ๆ ก็ถอนหายใจออกมาอย่างเกียจคร้าน
“จุ๊ ๆ... จุ๊ ๆ... แล้วมันก็วิ่งหนีไป”
เฉินซินเยว่: ???
ลู่หว่านอี้: ???
“เธอ เธอถึงกับทำเสียงจุ๊ ๆ ใส่เซียนเพียงพอนเหลืองเนี่ยนะ นี่เธอเห็นท่านเซียนเป็นหมาหรือไง!”
เฉินซินเยว่ตกตะลึง หวาดผวา ไม่เข้าใจ นี่มันปฏิกิริยาของคนปกติเหรอ
ถึงเธอจะไม่บอกว่าเหมือนเทพเซียน แต่อย่างน้อยก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน มองไม่เห็นหน่อยสิ!
คุณพระช่วย!
“อืม ฉันนึกว่ามันมาขอข้าวกิน ก็เลยหยิบเนื้อแห้งออกมาเส้นหนึ่ง” สวีชิงหลานไม่รู้สึกว่าตัวเองมีปัญหาอะไร อีกอย่างเจ้าพังพอนนั่นก็ดูโง่เง่าเต่าตุ่น ดูแล้วฉลาดไม่เท่าซังเปียวด้วยซ้ำ