ตอนที่ 154 พังพอนขอรับสมญา จุ๊ ๆ

ตอนที่ 154 พังพอนขอรับสมญา จุ๊ ๆ

การตายของเฉินซินซินไม่ได้ทำให้เกิดแรงกระเพื่อมใด ๆ เพียงแค่ทำให้ชาวบ้านตื่นตระหนกกันอย่างสิ้นเชิง

เมื่อก่อนยังแอบ ๆ ทำเรื่องความเชื่องมงายแบบศักดินากันลับ ๆ

ตอนนี้ถึงขั้นปั้นโคลนดินเป็นรูปเคารพท่านเซียนเอ๋อร์กันอย่างเปิดเผยแล้ว

แม้แต่เซียวโม่ยังแอบซ่อนไว้ในตู้ตัวหนึ่ง

ทุกคนต่างคิดว่าสมบัติลับคือหีบไม่กี่ใบที่วางอยู่ในลานบ้านของเฉินซินเยว่ แต่สวีชิงหลานกลับรู้สึกเสมอว่าสมบัติลับนี้ไม่มีทางถูกพบได้ง่ายดายขนาดนั้น

เมื่อไม่มีอะไรทำ เธอจึงเดินเล่นเรื่อยเปื่อยในภูเขาต่อไป

เพียงแต่ขณะที่เธอกำลังเดินเล่นอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงต้นไม้ดังสวบสาบ หันไปมองแล้วสบตากับหมีตัวหนึ่งที่กำลังยืนสองขาพอดี

ศัตรูไม่ขยับ ฉันไม่ขยับ

“ไฮ สหายหมี ฉันไม่ใช่คนตัดไม้หรอกนะ”