กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 118 สมานฉันท์ มั่งคั่ง ประชาธิปไตย เสรีภาพ อาหารอร่อย...
อวิ๋นซือซือถอนหายใจอย่างจนใจ สีหน้ากลัดกลุ้มเอ่ยว่า “ของฉันก็ไม่พอแล้วเหมือนกัน เดิมทีคิดว่าซื้อมามากพอแล้ว ตอนนี้ก็ออกไปไหนไม่ได้ ดูท่าต่อไปคงต้องกินแบบประหยัดแล้ว”
หลังจากหลิวตันเจียวจากไป อวิ๋นซือซือก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
กะไว้แล้วเชียวว่าธัญพืชของเธอไม่พอ ตอนที่ซื้อธัญพืชคราวนั้น เธอซื้อติ่มซำมาตั้งเยอะ ดูเหมือนเยอะ แต่ความจริงแล้วหมดไวมาก
ยังดีที่พอเข้าฤดูใบไม้ผลิเธอก็จะไปแล้ว อดทนสักหน่อย ยื้อให้ถึงเดือนมีนาคม หิมะก็น่าจะละลายพอดี สามารถเข้าไปในตัวตำบลได้แล้ว
คิดพลางแบ่งธัญพืชของตัวเองออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งวางไว้ในตู้ อีกส่วนหนึ่งล็อกไว้ในตู้บนเตียงเตา
ตอนนี้ขาดอะไรก็ขาดได้แต่จะขาดธัญพืชไม่ได้ และช่วงนี้ก็ผัดกับข้าวกินไม่ได้แล้วด้วย