กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 117 ความสุขทุกข์ของมนุษย์ไม่เหมือนกัน
สวีชิงหลานหยิบแส้ที่ทำขึ้นเองเมื่อตอนเช้าวันนี้ เดินไปตรงหน้านักโทษใช้แรงงานคนหนึ่ง แล้วส่งสายตาให้สองพี่น้องร่วมทุกข์
กู้ชิงฉือและเวินอี่สวินรีบเข้าไปหิ้วปีกคนหนึ่งขึ้นมาทันที เดิมทีหันหลังอยู่ ก็ถูกทั้งสองคนจับพลิกเปลี่ยนให้หันหน้าตรงอย่างแรง
สวีชิงหลานแกว่งแส้ในมือไปมา แล้วเริ่มฟาดแส้ใส่ ‘จุด’ ของคำว่า ‘ไท่’ พลางฟาดพลางถาม “รู้หรือยังว่าตัวเองผิดตรงไหน รู้หรือยัง”
“ตอบคำถามของฉัน!”
ยังไม่ทันได้ตอบแม้แต่น้อย พอแส้ฟาดลงไปหนึ่งที คนก็สลบไปแล้ว
อีกสองสามคนเห็นสถานการณ์เช่นนี้ก็ตกใจกลัวจนตัวสั่นเทา คุกเข่าลงกับพื้นทันที
พวกเขาล้วนเคยได้ยินมาว่า ปัญญาชนพวกนั้นในอดีต ไม่สิ ตอนนี้คือนักโทษใช้แรงงาน มีคนทำตัวอันธพาลคนหนึ่งถูกสวีซังเปียวตัด ‘จุด’ ของคำว่า ‘ไท่’ ทิ้ง จนกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกกองกำลังขันทีของฟาร์มไปแล้ว
คนที่ยืนมุงดูต่างพากันถอยหนีด้วยความหวาดกลัว กลัวเหลือเกินว่าคราวเคราะห์คนต่อไปจะตกมาถึงตน
ซ้ำยังมาแบบไม่ปกติ เล่นงานใส่พวกเขาแบบไม่ทันตั้งตัวอย่างนี้อีก