กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 461 เร็วเหลือเกิน
หมู่ตึกน่าซื่อ
บนลานว่างนอกหมู่ตึก ทุกคนต่างกลั้นลมหายใจจ้องมองชายผู้ยืนถือดาบด้วยมือเดียวอย่างองอาจกลางลาน ไม่มีใครส่งเสียงออกมาโดยพลการ ถ้อยคำเดียวกันนี้หากเป็นชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันคนอื่นพูด บรรดาผู้กล้าคงกรูกันเข้าไปฟันเขาจนตายไปนานแล้ว ไม่มีลังเลแม้แต่นิดเดียว
แต่เมื่อคำพูดนี้ออกจากปากของชายหนุ่มผู้นี้ ทุกคนกลับรู้สึกว่าสมควรแล้ว ไม่มีใครว่าเขาอวดดี นี่คือการยอมรับที่เกิดจากพลังอันแท้จริง
โดยไม่รู้ตัว ตงจั้งได้ก้าวขึ้นไปถึงระดับที่พวกเขาต้องแหงนมองแล้ว แม้ทั้งสองฝ่ายเพิ่งจะได้พบกันเป็นครั้งแรกก็ตาม
ด้านหลังวงศึก