เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 416 อิดเต็งฟื้นตัว
หุบเขาไร้รัก
อึ้งย้งและพรรคพามาถึงโถงใหญ่ เพียงชำเลืองมองโถงรกรุงรังคราหนึ่ง ไม่ได้ซักถามอะไร รีบตามอั้งชิกกงไปยังเรือนด้านหลังทันที ขณะเดินสวนกับคิ้วโชยเชียะที่นอนอยู่ในอ้อมกอดของกงซุนลวี่เอ้อ ก็มองหญิงอัปลักษณ์ผู้เต็มไปด้วยบาดแผลคนนี้เพิ่มอีกหนึ่งครั้ง
อึ้งย้งรู้สึกว่าคนผู้นี้หน้าตาคุ้นเคยอย่างยิ่ง แต่ก็นึกไม่ออกว่าเป็นใคร เพราะคิ้วโชยเชียะเปลี่ยนไปมากเหลือเกิน ใครที่ไม่ใกล้ชิดกันดีย่อมไม่มีทางเชื่อมโยงนางในตอนนี้เข้ากับบัวฝ่ามือเหล็กในวันวานได้เลย
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของกลุ่มคนซึ่งมีอึ้งย้งเป็นหัวหน้าเร่งรีบจากไป คิ้วโชยเชียะจึงลืมตาขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความอาฆาตพยาบาท
“แม่ พวกนาง...” กงซุนลวี่เอ้อมองคิ้วโชยเชียะที่ลืมตาขึ้นด้วยความเป็นห่วง