เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 411 อั้งชิกกงเร่งช่วยอิดเต็ง
หุบเขาไร้รัก
บนหอสังเกตการณ์ตรงปากหุบเขา เอี้ยก้วยในชุดขาวทั้งร่างยืนไพล่หลัง สายตาจับจ้องไปที่ยอดเขาตรงทางเข้า ที่นั่นเงาไม้ไหวเอน แสงแดดสาดลอดใบไม้เป็นหย่อมลายพร้อย สวยงามแปลกตานัก
ทิวทัศน์งดงามเพียงนั้น เอี้ยก้วยกลับไม่มีใจชม คิ้วคมขมวดแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม
ครู่ต่อมา องครักษ์เงาในชุดขาวเช่นกันพลิกตัวกระโดดขึ้นมาบนหอสังเกตการณ์ "นายน้อย"
เอี้ยก้วยผงกศีรษะเล็กน้อย สายตาจับจ้องอีกฝ่าย องครักษ์เงาส่ายศีรษะช้า ๆ ท่ามกลางสายตาที่รอคอยของเอี้ยก้วย
"โครม!"
แววตาของเอี้ยก้วยเย็นเยียบขึ้นฉับพลัน ฝ่ามือข้างหนึ่งฟาดลงบนราวระเบียง มืออันแข็งดุจเหล็กคว้าเอาไม้ราวออกมาได้ก้อนหนึ่ง เสียงกรอบแกรบดังขึ้น เอี้ยก้วยบี้ไม้ในมือจนแหลกละเอียดเป็นผง
"ถ่ายทอดคำสั่งลงไป ทุกนายเคลื่อนพล ออกจากหุบเขาไร้รัก"
องครักษ์เงาไม่ลังเลแม้แต่น้อย หมุนตัวจากไป