เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 404 ออกเดินทางตามหาอาจารย์
ใต้สุสานกระบี่
ทุกคนจ้องมองชายหนุ่มชุดเทาที่มีรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าอย่างตะลึงงัน ไม่ใช่เพียงอึ้งย้ง แม้แต่ก๊วยพู้และคนอื่น ๆ ก็ฟังเข้าใจแล้ว ว่าเมื่อชายคนนี้พูดเช่นนี้ออกมา เรื่องนี้ก็ถูกตอกฝาโลงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เป็นเรื่องที่แน่นอนตายตัว
“พวกเจ้า ยังมีข้อโต้แย้งอีกหรือไม่”
ตงจั้งกวาดสายตามองทุกคนทีละคนช้า ๆ พลางพูดเน้นทีละคำ
ผู้ที่ถูกสายตาของเขากวาดผ่าน ต่างใจสั่นสะท้านโดยไม่รู้สาเหตุ รู้สึกหวาดหวั่นอย่างบอกไม่ถูก ต่างหลบสายตาอันเย็นชานี้โดยไม่รู้ตัว แม้แต่ก๊วยพู้ก็ไม่เว้น
อึ้งย้งรู้ดีว่านี่คือเจ้าตัวจริงกำลังสรุปเรื่องให้คนของตนฟัง เป็นการตัดสินใจที่เด็ดขาดมาก แม้ในคำพูดจะเป็นการถาม แต่ถ้าฝ่ายตนมีคนไม่รู้จักกาลเทศะพูดคำว่า “มีข้อโต้แย้ง” ออกมา ตงจั้งก็จะฆ่าคนที่พูดทิ้งทันที แววตานั้นหลอกใครไม่ได้หรอก มันคือแววตาเหมือนกำลังมองคนตาย
ดังนั้นนางจึงเงียบเป็นการแสดงความเห็นด้วย สองพี่น้องบู๊เพิ่งผ่านประตูผีมาหยก ๆ ตอนนี้ก็ไม่กล้าส่งเสียง ทำตัวเป็นนกกระจอกเทศ ล้อเล่นหรือ ใครจะเบื่อชีวิตไปหาเรื่องกับชีวิตตัวเอง
แต่ถึงพวกเขาจะไม่พูดแล้ว ใจลึก ๆ คิดอย่างไรก็ไม่อาจรู้ได้ อย่างน้อยภายนอกก็ไม่กล้าคัดค้านแล้ว
ไม่มีใครโง่จริง ๆ หรอก