เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 403 ข้าไม่ขอข้องเกี่ยวเด็ดขาด
หน้ากระท่อมไม้ใต้สุสานกระบี่ บัดนี้เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก บรรยากาศนิ่งงันจนอึดอัด
สองพี่น้องสกุลบู๊มือที่จับกระบี่สั่นเทา ตกใจจนถอยกรูด "เจ้า... เจ้า..."
ล้วนตกใจกับคำพูดของตงจั้งจนพูดไม่ออก อึ้งย้งกับก๊วยพู้ก็มีสีหน้าตกตะลึง ฝ่ายหลังเบิกตากว้างมองชายหนุ่มรอยยิ้มอบอุ่นอย่างไม่อยากเชื่อ
คนที่ยิ้มสดใสราวแสงตะวันเช่นนี้ เหตุใดจึงพูดสิ่งน่าสะพรึงเช่นนั้นออกมาได้ ก๊วยพู้ราวกับเพิ่งรู้จักตงจั้งเป็นครั้งแรก เต็มไปด้วยความคาดไม่ถึง ทั้งยังคิดว่าตนฟังผิดไป
ยังเป็นอึ้งย้งที่ได้สติก่อนใคร ฝืนยิ้มกล่าว "น้องตงจั้งพูดเล่นแล้ว"
ค้อเต็งอักกระแทกไม้เท้าเหล็กลงพื้น โกรธจัด "โอหังนัก! เจ้าเด็กนี่ช่างน่าชัง! ย้งเอ๋อร์! ไม่ต้องพูดมากแล้ว! ลงมือ!"
เขาเพิ่งมาถึงเมืองเซียงหยาง ยังไม่ค่อยรู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างตงจั้งกับลี้มกโช้วนัก อีกทั้งฟังจากคำพูดของอึ้งย้งกับก๊วยพู้ก็คิดไปเองโดยไม่รู้ตัวว่าตงจั้งเป็นฝ่ายเดียวกับตน เพราะเขาเคยช่วยชีวิตครอบครัวก๊วยเจ๋ง