กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 377 พาลี้มกโช้วกลับบ้าน
สุสานกระบี่
เซียวเหล่งนึ่งยืนนิ่งอยู่ริมหน้าผา ดวงตางามจับจ้องไปทางด้านหลังเขา สายลมภูเขาพัดเส้นผมของนางพลิ้วไหว โบว์สีขาวสองเส้นปลิวสะบัดอย่างซุกซน ริมฝีปากแดงขยับเบา ๆ “ตงจั้ง เจ้าจะจัดการกับศิษย์พี่อย่างไร...”
ในเรื่องของลี้มกโช้ว เซียวเหล่งนึ่งกับตงจั้งต่างเข้าใจตรงกันที่จะไม่เอ่ยถึง เพราะเห็นแก่นาง ตงจั้งจึงยอมถอย ไม่พูดจะฆ่าลี้มกโช้ว เซียวเหล่งนึ่งจึงมอบสิทธิ์จัดการทั้งหมดให้ตงจั้ง นางเชื่อว่าชายคนนี้จะจัดการได้ดีแน่นอน จึงไม่เคยออกหน้า
ด้านหลังเขา