เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 365 คิ้วโชยยิ่ม
“คุณลุง...?”
พระชุดดำชะงักงันเมื่อได้ยินคำเรียกจากปากกงซุนลวี่เอ้อ สมองคล้ายถูกสายฟ้าฟาด ข้างในว่างเปล่า มีเพียงคำว่า “คุณลุง” เท่านั้นที่ก้องวนไม่หยุด
จ้องมองเด็กสาวตรงหน้าที่น้ำตาไหลอาบหน้า พระชุดดำพลันคิดถึงหลายสิ่ง มีทั้งพี่ใหญ่คิ้วโชยจั้งที่ทะเลาะเบาะแว้งกันมาตลอดชีวิตและตายจากไปแล้ว กับน้องเล็กคิ้วโชยเชียะที่เมื่อก่อนทะเลาะกับตนอย่างรุนแรงบนยอดเขาฝ่ามือเหล็ก แล้วหนีออกจากบ้านด้วยความโกรธ ไม่กลับมาอีกกว่ายี่สิบปี
นาง เหตุใดจึงเรียกข้าว่าลุง พี่ใหญ่ตายไปแล้ว หรือจะเป็นน้องเล็ก ใช่แล้ว ดวงตาและคิ้วของนางเหมือนน้องเล็กถึงเจ็ดส่วน มิน่าเล่า ข้าดูแล้วจึงรู้สึกคุ้นหน้าเช่นนี้
พอคิดถึงตรงนี้ แววตาดุร้ายของพระชุดดำก็พลันอ่อนโยนลง เอ่ยว่า “เจ้า เป็นลูกของน้องเล็กข้าหรือ”