เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 364 กงซุนลวี่เอ้อพบญาติ
ทางตะวันตกเฉียงเหนือ
บนภูเขาสูงใหญ่ที่ทอดตัวคดเคี้ยวลูกหนึ่ง หญิงสาวชุดผ้าธรรมดาคนหนึ่งก้าวฉับ ๆ อยู่บนเส้นทางเล็กกลางไหล่เขา สองข้างทางล้วนเป็นไม้โบราณสูงเสียดฟ้าเขียวครึ้ม ภายในป่าเงียบสงัด ยกเว้นเสียงแมลงร้องเป็นครั้งคราว ทั่วทั้งภูเขาจึงเงียบสงัดราวกับไร้สิ่งมีชีวิต
เส้นทางภูเขาคดเคี้ยวขรุขระ แต่หญิงสาวกลับเดินฝ่าไปอย่างมั่นคง ยังมีแรงกำลังเต็มเปี่ยม พอจะเห็นได้ว่าเป็นบุตรหลานยุทธภพผู้มีวรยุทธ์ติดตัว
ยิ่งเดินใกล้ยอดเขามากเท่าไร อากาศก็ยิ่งเย็นต่ำลง เมื่อมาถึงกลางเขา ท้องฟ้าก็โปรยหิมะเม็ดใหญ่ราวขนห่านแล้ว การเดินยิ่งยากลำบากขึ้นทุกที แม้หญิงสาวจะมีวรยุทธ์ติดตัว แต่เห็นได้ชัดว่ายังไม่ถึงขั้นไม่สะทกสะท้านต่อความหนาวร้อน
เสื้อผ้าอันบางเบาของนางต้านทานอากาศหนาวที่ทวีขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ได้เลย ถึงตอนนี้นางหนาวจนต้องเอามือถูไถ่และตบไหล่ไม่หยุด ลมหายใจเข้าออกมีไอขาวพวยพุ่ง เห็นได้ชัดว่าบนยอดเขาอุณหภูมิต่ำมากแล้ว
หญิงสาวชุดผ้าธรรมดาแต่งกายคล้ายหญิงชาวนาผู้นี้ก็คือกงซุนลวี่เอ้อซึ่งเพิ่งหนีออกจากเมืองเซียงหยางมาเมื่อไม่นาน หลังจากหนีออกมาในวันนั้นนางก็หลบซ่อนอยู่ในบ้านชาวนาหลังหนึ่ง ซุ่มตัวอย่างระมัดระวังอยู่สองวันจึงอาศัยจังหวะชุลมุนติดตามชาวนาที่ออกไปทำไร่ไถนาแอบออกจากเมืองเซียงหยาง
อีกทั้งเอี้ยก้วยก็มีองครักษ์เงาอยู่ข้างกายไม่มากนัก กำลังคนขาดแคลนอย่างหนัก กำลังการค้นหาย่อมเบาบางพอคาดเดาได้ กงซุนลวี่เอ้อจึงฉวยจังหวะชุลมุนหนีออกจากเมืองเซียงหยางมาได้เช่นนี้