เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 324 ก๊วยพู้ตัดสินใจ
เมืองเซียงหยาง จวนสกุลก๊วย
เมื่อถูกอึ้งย้งจ้องกดดัน ในที่สุดก๊วยพู้ก็เอ่ยความจริงออกมาเสียงเบา “ท่านแม่ พี่ชายสกุลบู๊ทั้งสองไปลอบสังหารกุบไลในค่ายมองโกล แต่พลาดท่าถูกจับ ทำให้ท่านพ่อบาดเจ็บสาหัส ล้วนเป็นความผิดของลูกเอง”
ก๊วยพู้จึงรับความผิดทั้งหมดไว้กับตัวเองในทันที แล้วเล่าให้อึ้งย้งฟังจนหมดเปลือกว่า คืนนั้นบู๊ตุนยู้มาคาดคั้นถามนางอย่างไร และนางบันดาลโทสะพูดยั่วยุเขาอย่างไร
พูดจบก็มองอึ้งย้งที่อกกระเพื่อมขึ้นลงรุนแรงด้วยความโกรธอย่างระมัดระวัง “ท่านแม่ ตอนนั้นลูกก็แค่พูดด้วยอารมณ์โกรธ คิดว่าพี่บู๊ผู้น้องจะโกรธสักเพียงไหนก็คงไม่บุกค่ายมองโกล แต่ว่า... แต่ว่า...”
อึ้งย้งฟังแล้วทั้งโกรธทั้งขัดใจ แต่ก็ระบายออกมาไม่ได้ ได้แต่ถลึงตาใส่นางอย่างเคือง ๆ แล้วสบัดเสียงว่า “แต่ใครจะนึกเล่า เขาไม่เพียงไปเอง ยังยุยงพี่บู๊ผู้พี่ให้ไปด้วยกันอีก ใช่ไหม”
ก๊วยพู้ก้มศีรษะด้วยความหวาดกลัว “เจ้าคะ”
อึ้งย้งเอ่ยด้วยความผิดหวังอย่างรุนแรง “พวกเจ้านี่นะ ทำไมข้าถึงสอนเด็ก ๆ ออกมาไม่ได้ความเช่นนี้”