เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 318 พบตัวเจ้าแล้วหรือ?
บนกำแพงเมืองเซียงหยาง
ก๊วยพู้ซึ่งใช้มือข้างหนึ่งโอบอุ้มก๊วยเจ๋งไว้หันขวับไปมองอั้งชิกกงด้วยความตกตะลึงแล้วถามว่า “ปู่อั้ง เมื่อครู่ท่านพูดว่า พี่ตงจั้งหรือ?”
สองพี่น้องตระกูลบู๊ทั้งสองมองก๊วยพู้ที่อยู่ข้างกายซึ่งเต็มไปด้วยความคาดหวัง แล้วแววตาก็ซับซ้อนขึ้นมา
อั้งชิกกงทอดสายตามองไกลสุดตา เอ่ยเสียงเบาว่า “อืม เขากับเฒ่าทารกยังอยู่ในค่ายใหญ่ของมองโกล ที่ข้ากับพ่อของเจ้าหนีออกมาได้อย่างปลอดภัย ก็เพราะพวกเขาสองคนคอยสกัดทัพหลังให้พวกเรา”
เมื่อได้ยินดังนั้น ก๊วยพู้ก็ใจหายวาบและลืมไปชั่วขณะว่ากำลังโอบอุ้มก๊วยเจ๋งอยู่ จึงรีบถามด้วยความร้อนใจว่า “เขา พวกเขาตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง ออกมาได้หรือยัง?”
อั้งชิกกงส่ายหน้า เอ่ยอย่างจนใจว่า “ไม่รู้เหมือนกัน”
แล้วเอียงศีรษะชำเลืองมองก๊วยพู้ ก่อนพูดอีกว่า “พวกเจ้ากลับไปก่อนเถิด เดี๋ยวปู่ตามไปทีหลัง”