เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 317 ทำไมเจ้ายังไม่กลับมา
ค่ายใหญ่ฝ่ายมองโกล
โจ้วแป๊ะทงมือเปล่าถูกทหารมองโกลล้อมเป็นชั้น ๆ หลายชั้นอยู่ข้างใน ตรงกลางสุดคือหนีหมอซิงที่กำลังต่อสู้กับเขาอย่างดุเดือด เนื่องจากมีทหารมองโกลผลัดกันรุกเข้าหาไม่ขาดสาย หนีหมอซิงจึงต่อสู้กับโจ้วแป๊ะทงได้อย่างคู่คี่
ในเวลาเดียวกัน ที่ขอบนอกสุดของค่ายใหญ่ ราชครูกงจักรทองชำเลืองมองอั้งชิกกงกับก๊วยเจ๋งที่วิ่งออกไปไกลแล้ว หันกลับมาจ้องตงจั้งที่ยืนอยู่บนราวกั้นด้วยความแค้นแล้วตวาดว่า “เจ้าตายแน่!!”
ชำเลืองมองอั้งชิกกงที่เงาร่างค่อย ๆ เลือนรางไปบนเส้นขอบฟ้า ยังมีทหารม้าฝ่ายมองโกลจำนวนมากไล่ตามติดอยู่เบื้องหลัง ตงจั้งดึงสายตากลับมามองราชครูที่เต็มไปด้วยโทสะฝั่งตรงข้าม แล้วหัวเราะหึ ๆ “คุยโวใครก็เป็นทั้งนั้น”
ทหารไล่ตามหลังอั้งชิกกงมีอย่างน้อยสามสี่พันคน แต่ที่ราบกว้างใหญ่ หากอั้งชิกกงยังสลัดคนพวกนี้ไม่หลุด ตายก็ตายไปเสียเถอะ เซียงหยางต้องการก๊วยเจ๋ง หากเขายังอยู่ เซียงหยางอย่างน้อยก็ยังสงบสุขได้อีกยี่สิบกว่าปี
สำหรับราษฎรจำนวนมาก นี่ก็นับเป็นช่วงเวลาสงบสุขชั่วคราว ต่อไปก็เป็นแนวโน้มที่มิอาจต้านทานได้ การล่มสลายของซ่งใต้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว ข้อนี้ตงจั้งรู้ดีกว่าใคร