เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 308 ริษยา
ในเมืองเซียงหยาง จวนเจ้าเมือง
สองพี่น้องตระกูลบู๊ได้ยินเหล่าวีรชนรอบหูพูดกันซ้ายก็ตงจั้ง ขวาก็ตงจั้ง ใจจึงอดเกิดความริษยาไม่ได้ ปรายตามองโต๊ะข้าง ๆ เห็นก๊วยพู้นั่งอยู่ข้างกายอึ้งย้ง เพียงไม่ได้เห็นตงจั้งก็มีสีหน้าเหงาหงอยถึงเพียงนี้ ในใจก็ยิ่งอึดอัดหนักขึ้น
ไม่เหมือนคนอื่นที่ร่วมโต๊ะซึ่งคึกคัก สองพี่น้องไม่พูดอะไรสักคำ ได้แต่ดื่มสุราคลายกลุ้ม
จูจื่อหลิวยังจำวิชาตัวเบาท่าอันน่าตื่นตาของก๊วยเจ๋งเมื่อครู่ได้ เขายกจอกเดินเข้ามาใกล้แล้วกล่าวด้วยความชื่นชมว่า “เจ๋งเอ๋อร์ วิชาที่เจ้ากระโจนขึ้นประตูเมืองเมื่อครู่ ช่างเป็นหนึ่งในยุทธภพแท้”
ก๊วยเจ๋งชำเลืองมองฮักไต้ทงที่นั่งเงียบอยู่บนโต๊ะเล็กน้อยแล้วยิ้มกล่าวว่า “ศิษย์พี่จู วิชานี้ข้าทิ้งไว้นานหลายปี ไม่ได้ฝึกเลย ฝีมือย่อมฝืด จึงเกิดเรื่องพลาดพลั้งขึ้น”
เห็นฮักไต้ทงยังไม่มีท่าทีตอบสนอง ก๊วยเจ๋งจึงพูดอีกว่า “ปีนั้นนักพรตเบ๊เง็กฉายาตานหยางจื่อได้สอนวิชานี้ให้ข้าที่มองโกเลีย ไม่คิดว่าจะได้ใช้ในวันนี้”