เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 304 ฆ่าให้หมดสิ้น
ทางตะวันตกของเมืองเซียงหยางมีลำธารเล็กสายหนึ่งไหลออกมาจากใต้ภูเขา ตงจั้งและพวกเดินมุ่งตรงขึ้นไปยังเนินเขาเล็กแห่งหนึ่ง ขึ้นหน้าผาแล้วมองไกลออกไป เห็นแม่น้ำฮั่นไหลกว้างใหญ่ลงทางทิศใต้ ชานเมืองและท้องทุ่งเต็มไปด้วยผู้อพยพ ลากจูงลูกหลานหลั่งไหลมุ่งหน้าเข้าเมืองเซียงหยาง
มองดูผู้อพยพเกลื่อนกลาดอยู่รอบข้าง ตงจั้งขมวดคิ้วคิดในใจว่า พวกทหารมองโกลต้องเร่งฆ่าล้างชาวชนบทโดยรอบเป็นแน่ ชาวต้าซ่งจึงต้องสูญเสียถิ่นฐานบ้านเรือน กรูกันเข้ามาหลบภัยในเมืองเซียงหยาง
ตงจั้งในฐานะคนยุคหลัง และโดยชาติกำเนิดแล้วเขาก็เป็นชนกลุ่มน้อย มีความคิดว่าชนชาติทั้งห้าสิบหกเป็นครอบครัวเดียวกันฝังรากลึก จึงไม่ได้มีอคติต่อสิ่งที่ยุคนี้เรียกว่า ‘ต่างเผ่า’ ไม่ว่ามองโกลหรือฮั่น ในอนาคตล้วนจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว กลายเป็นครอบครัวใหญ่ที่ไม่มีผู้ใดทำลายได้
แต่การไม่มีอคติในใจ มิได้หมายความว่าจะมองเห็นภาพน่าสลดอย่างการฆ่าล้างหมู่บ้านเกิดขึ้นตรงหน้าแล้วนิ่งเฉยได้