กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 คำชวนดื่มของพิษประจิม
การปะทุขึ้นมาอย่างกะทันหันของตงจั้งทำให้ทุกคนในที่นั้นตกใจหมดอย่างไม่ต้องสงสัย ขณะที่ตงจั้งเดินกลับไป สายตาของลู่เหยา ลู่ชิงและคนอื่น ๆ ก็เปลี่ยนไป กลายเป็นเย็นชา พวกนางมองซุนปุกยี่กับเจ้าจื้อจิ้งอย่างสงบนิ่ง
เพราะทั้งสองคนมีท่าทีจะชักกระบี่หมายจะสู้กับตงจั้ง ปลายนิ้วของลู่เหยากับลู่ชิงจึงลูบไล้ไปตามกระบี่ดำในมืออยู่เนือง ๆ สายตาที่จ้องมองซุนปุกยี่ก็ดูยียวนไม่น้อย
เมื่อเดินกลับเข้ากลุ่มคน ตงจั้งไม่หันกลับไปมองโจ้วแป๊ะทงและพวกอีกแม้แต่ครึ่งตา เขาเดินตรงผ่านเซียวเหล่งนึ่งและคนอื่น ๆ เหลือเพียงแผ่นหลังที่ตั้งตรงไว้เบื้องหลัง พร้อมพูดว่า “ไป”