เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 299 ข้าคือตงจั้ง เจ้าจะมาฆ่าข้าเมื่อใดก็ได้
ท่าทางสนิทสนมของตงจั้งเช่นนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าชวนให้คนคิดไปไกล อันที่จริงกิริยาแบบนี้ระหว่างพี่น้องชายหญิงก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่อึ้งย้งกับอีจี้เพ้งกลับสังเกตสีหน้าท่าทีของเซียวเหล่งนึ่งได้อย่างเฉียบแหลม ว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองไม่ใช่แค่พี่น้องหรือพี่น้องร่วมสำนักธรรมดา
อึ้งย้งเป็นเพราะคิดจะจับคู่ก๊วยพู้บุตรสาวสุดรักให้ลงเอยกับตงจั้ง จึงไวต่อเรื่องนี้เป็นพิเศษ ส่วนอีจี้เพ้งก็เพียงแค่หลงรักเซียวเหล่งนึ่ง จึงจับได้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองไม่ธรรมดา
ต่อเรื่องนี้ ตงจั้งไม่ได้พูดอะไรให้มากความ เมื่อผู้เกี่ยวข้องทั้งสองยังไม่พูด ลู่เหยาและลู่ชิงก็ยิ่งไม่เอ่ยปาก ผู้ที่เข้าใจก็ย่อมเข้าใจเอง ไม่จำเป็นต้องอธิบาย
ตงจั้งเป็นคนความคิดค่อนข้างดั้งเดิม แม้จะมาจากยุคหลัง แต่ก็ไม่ได้เหมือนหนุ่มสาวยุคหลังที่คบกันแล้วแทบอยากประกาศให้ทั้งโลกรู้ แน่นอนว่าแต่ละคนเข้าใจเรื่องนี้ไม่เหมือนกัน ไม่ได้หมายความว่าวิธีของตงจั้งจะเหมาะกับทุกคน
ตงจั้งเห็นว่าความรักแท้คือรู้กันแค่สองคน ไม่ใช่ให้คนทั้งหล้ารับรู้
ไม่มีความยิ่งใหญ่อลังการ ไม่มีคำสาบานดุจขุนเขาและทะเล ต่อให้พูดจาไพเราะเพียงใดก็ไม่จริงเท่าการลงมือทำ คำพูดอย่าง “ข้าจะรักเจ้าไปตลอดกาล” แม้แต่ตงจั้งเองยังเชื่อเพียงครึ่งเดียว ในเมื่อเจ้ายังไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ดวงตะวันจะขึ้นหรือไม่ พรุ่งนี้จะเกิดเรื่องไม่คาดฝันหรือไม่ แล้วจะรับประกันได้อย่างไรว่าจะรักคนคนหนึ่งได้ตลอดชีวิต