เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 293 ดาบกระบี่สลับหยินหยาง
หุบเขาไร้รัก ภายในโถงใหญ่
เมื่อได้ประจักษ์ถึงความโอหังของตงจั้ง ทุกคนก็พอจะประเมินคนผู้นี้ออกแล้ว แต่ก็คาดไม่ถึงว่าเขาจะบ้าอำนาจถึงเพียงนี้ ทั้งที่ไม่ได้มีปากมีเสียงกัน ไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน มาถึงก็จะเอาชีวิตกันโดยไร้เหตุผลสิ้นเชิง นิสัยแบบนี้ชัดเจนว่าเป็นจอมมารตัวจริง
กงซุนจื้อได้ยินก็รู้ว่าวันนี้คงไม่จบกันง่าย ๆ แน่ ถึงขั้นไม่เจ้าตายก็ข้าตาย เขาขมวดคิ้วสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนดวงตาและคิ้วดูเหมือนตั้งตรงขึ้นมา ราชครูกงจักรทองและพรรคพวกเห็นก็ตกตะลึง ไม่รู้ว่านี่คือวิชาชั้นสูงของสำนักใดกันแน่
กงซุนจื้อเริ่มเดินวนช้า ๆ ที่หัวโต๊ะก่อน ส่วนตงจั้งยืนรออยู่กับที่ สายตาจับจ้องกงซุนจื้ออย่างสนใจ แม้จะยืนนิ่ง แต่สายตาของกงซุนจื้อก็ไม่กล้าหันหนีจากดวงตาของตงจั้งเลย
ราชครูกงจักรทองและพรรคพวกเห็นเขายิ่งชักช้าไม่ยอมลงมือ ก็รู้ว่ายิ่งปล่อยไว้นาน ครั้นลงมือทีเดียวก็จะยิ่งดุดัน เห็นเพียงเขายกมือทั้งสองขึ้นเสมอระดับอกสามครั้ง ตบฝ่ามือเข้าหากัน เกิดเสียง ‘แช้ง’ ดังกังวานราวกับโลหะกระทบกัน
ตงจั้งยังไม่สะทกสะท้าน สายตาหยอกเย้าจับจ้องกงซุนจื้อ มุมปากยกยิ้ม กงซุนจื้อเดินวนได้ครึ่งรอบก็พบว่าไม่อาจมองเห็นจุดอ่อนของตงจั้งได้เลย เพราะท่าทางที่ดูเหมือนยืนตามสบายนั้น แม้ดูเหมือนเต็มไปด้วยช่องโหว่ แต่แท้จริงแล้วกลับไร้ช่องว่างให้โจมตีโดยสิ้นเชิง