กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 273 คำเชิญ
หลังจากกระโดดออกนอกหน้าต่าง ราชครูกงจักรทองก็วิ่งทะยานตรงเข้าตรอกซอกซอยไม่หยุด เห็นเพียงร่างของเขาเบาหวิว เคลื่อนไปอย่างรวดเร็ว เพียงวูบไหวไม่กี่จังหวะ ร่างก็หายลับไปที่มุมกำแพงแล้ว
ราชครูเหลือบมองฮั่วตูในอ้อมแขนที่ลมหายใจแผ่วเบาจนสลบไปแล้ว ก่อนจะชะโงกหน้าออกมาเล็กน้อย มองไปยังชั้นสองของโรงสุรา แล้วได้แต่ถอนใจในใจว่า ใต้หล้ากว้างใหญ่เพียงนี้ ช่างมีผู้เก่งกล้าผุดขึ้นไม่ขาดสาย ฝ่ามือที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ ข้าอยู่ที่ทิเบตจะนึกฝันถึงได้อย่างไร เฮ้อ ข้ากลายเป็นกบในกะลา ดูแคลนผู้กล้าใต้หล้าเกินไปนัก
ราชครูมองโรงสุราครั้งสุดท้ายด้วยแววตาลึกซึ้ง แล้วอุ้มฮั่วตูหายลับไปที่มุมตรอก
บนโรงสุรา