เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 271 เจ้าจะเลี้ยงข้าดื่มสักจอกได้ไหม
เมื่อได้ยินเสียงนี้ อึ้งย้งที่เดิมทีตั้งท่าจะยอมทำตามก็หยุดฝีเท้าที่กำลังก้าวออกไปและยืนนิ่งอยู่กับที่ ใบหน้ามีแววดีใจแวบหนึ่ง ใจที่ตึงเครียดมานานยิ่งถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
ส่วนคนในเหตุการณ์ทั้งหมด รวมทั้งราชครูกงจักรทอง ต่างสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก ต่างรู้ทันทีว่าเจ้าของเสียงนี้คือใคร ฮั่วตูยิ่งกระชับมือที่รัดคอก๊วยพู้แน่นขึ้น กลืนน้ำลายอย่างกระสับกระส่าย แล้วค่อย ๆ ขยับเท้าหลบไปอยู่ทางราชครูกงจักรทองอย่างเงียบ ๆ
เวลานี้ ยกเว้นสองพี่น้องสกุลบู๊ที่ยังนอนครวญครางอยู่บนพื้นแล้ว นักรบมองโกลที่ไหวตัวได้เร็วบางคนก็แอบย่องตามฮั่วตูไปอยู่ข้างราชครูกงจักรทองอย่างเงียบ ๆ มีเพียงคนที่ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นเท่านั้นที่ยังยืนอยู่ที่เดิม
ก๊วยพู้ที่เดิมทีใจคอสิ้นหวังก็กลับมีรอยยิ้มแล้ว มองไปทางปากบันไดด้วยความดีใจครั้งแล้วครั้งเล่า
ครู่หนึ่ง ทุกคนก็ได้ยินเสียงฝีเท้าขึ้นบันไดดังตึง ๆ ตงจั้งในชุดเทาเผยร่างเงียบ ๆ ตรงปากบันได ครั้นขึ้นมาถึง ตงจั้งกวาดสายตามองกลุ่มคนซึ่งมีสีหน้าแตกต่างกันไปรอบหนึ่งก่อน จากนั้นมือซ้ายเขย่ากาสุราเปล่า หันไปยิ้มให้อึ้งย้งที่พิงอยู่ริมหน้าต่าง “ประมุขอึ้ง เหล้าหมดแล้ว เจ้าจะเลี้ยงข้าดื่มสักจอกหนึ่งได้ไหม”
มองดูชายหนุ่มรักอิสระที่เส้นผมตรงหน้าผากยุ่งเหยิงปลิวอยู่เล็กน้อย อึ้งย้งยิ้มแจ่มใส “อย่าว่าแต่จอกเดียวเลย ต่อให้ร้อยจอกพันจอกก็มี รับรองให้สหายตงจั้งดื่มจนพอใจ!”