เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 254 สามยกชิงจ้าวยุทธ์
เด็กสาวชุดแดงกลางสนามคนนี้ย่อมเป็นลู่เหยา
เมื่อครู่บรรดาผู้กล้าต่างเห็นเพียงเงาสีแดงสายหนึ่งพลิกข้ามเหนือศีรษะผู้คนไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียวก็ถึงกลางสนาม กว่าลู่เหยาจะลงมือ ทุกคนจึงได้เห็นชัดว่าคนที่มาคือใคร
ก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งต่างมองเด็กสาวตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ พลางคิดในใจว่า เด็กคนนี้วิชาตัวเบาเก่งกาจเสียจริง
ตั้งแต่ตอนที่ลู่เหยาเริ่มขยับตัว เซียวเหล่งนึ่งก็สัมผัสได้แล้ว แต่ก็ไม่ได้ยื่นมือออกไปห้าม ปล่อยให้นางแสดงฝีมือตามใจ
แม้คนสุสานโบราณจะไม่ชิงดีชิงเด่นและปล่อยวางจนชิน แต่ทุกคนก็ซึมซับหลักข้อหนึ่งจากตงจั้งจนขึ้นใจ นั่นคือไม่ว่ายามปกติชาวซ่งจะตีกันเองอย่างไรก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ และพวกเราก็ห้ามได้ไม่หมด
แต่ต้องจำความจริงข้อหนึ่งไว้ให้แม่น พวกเราล้วนเป็นชาวซ่ง หากเป็นเรื่องใหญ่ถึงระดับชาติบ้านเมือง เมื่อเห็นแล้วอย่างไรก็ต้องออกแรงช่วย นี่คือขั้นต่ำของความเป็นคน
ดังนั้นเซียวเหล่งนึ่งจึงจำได้ แม้จะยังไม่ค่อยเข้าใจ แต่คำที่ตงจั้งเคยพูดไว้ นางไม่เคยลืม
นางจึงไม่ยื่นมือห้ามลู่เหยา
ส่วนวิชาตัวเบาของสำนักสุสานโบราณ ในฉบับเดิมเคยบรรยายไว้ตั้งแต่ตอนที่เซียวเหล่งนึ่งปรากฏตัวครั้งแรกที่ตำหนักฉงหยาง มือหนึ่งหิ้วศพแม่นมซุน มือหนึ่งหิ้วเอี้ยก้วย ทะยานตัวอย่างเบาหวิวเพียงครั้งเดียวก็ข้ามกำแพงสูงหลายจ้างไปแล้ว จนฮักไต้ทงและคนอื่นมองดูแล้วตกตะลึง ต่างพากันทึ่งว่าวิชาตัวเบาของสำนักสุสานโบราณนั้นเหนือความคาดหมายจริง ๆ