เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 241 ลงจากเขา
ตำหนักฉงหยาง
เฉิงอิงที่นั่งอ่านหนังสืออยู่หน้าโต๊ะหนังสืออย่างเงียบ ๆ ได้ยินดังนั้นก็อดตกใจไม่ได้ วางหนังสือลง คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย หันไปมองลู่หวู่ซวงที่สีหน้าแน่วแน่แล้วเอ่ยว่า “น้องสาว เจ้ารู้ตัวหรือไม่ว่ากำลังพูดอะไรอยู่”
ลู่หวู่ซวงปิดประตูห้องลง วางกระบี่ยาวไว้บนโต๊ะ แล้วทิ้งตัวนั่งลงตรงโต๊ะที่วางถ้วยชา “ข้าคิดทบทวนดีแล้ว พี่ก็รู้ ตลอดสองปีกว่ามานี้ท่านอาก๊วยเอาแต่ยุ่งอยู่กับเรื่องทางมองโกล การตามหาเอี้ยก้วยก็เลยถูกพักไว้ตลอด”
ลู่หวู่ซวงจิบน้ำเล็กน้อย เม้มริมฝีปากแล้วกล่าวอีกว่า “เรากับท่านอาก๊วยมีจดหมายโต้ตอบกันทุกเดือน พี่ก็รู้ เอี้ยก้วยจนถึงตอนนี้ก็ยังไร้วี่แวว”
เฉิงอิงถอนหายใจเบา ๆ ชั่วครู่หนึ่งไม่รู้จะเอ่ยปลอบน้องสาวผู้ดื้อรั้นคนนี้อย่างไร ทั้งสามคนเคยใช้ชีวิตอย่างไร้กังวลบนเกาะดอกท้อเป็นเวลาสองปี น้องสาวผู้เย่อหยิ่งตนนี้สร้างมิตรภาพลึกซึ้งกับเอี้ยก้วยไว้ตั้งแต่นานแล้ว