กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 ลู่หวู่ซวงตัดสินใจลงเขา
ได้ยินเสียง ทั้งสองคนที่อยู่นอกประตูต่างชะงักเล็กน้อย
ตงจั้งชำเลืองมองลู่หยิ่งลั่วที่เต็มไปด้วยความดีใจ แล้วผ่อนนิ้วทั้งห้าลงเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือ
รู้สึกถึงแรงที่หลังคลายลงเล็กน้อย เหอเซิงจึงรีบใช้สองมือจับยึดฝ่ามือแข็งดั่งเหล็กนี้ หวังงัดนิ้วออกจากลำคอตน แต่ไม่ว่าจะออกแรงเพียงใดก็ไม่อาจขยับนิ้วทั้งห้าที่ราวกับเหล็กจมเข้าไปในเนื้อได้แม้แต่นิด
ตอนนี้เขาก็เหมือนคนจมน้ำที่เพิ่งได้ขึ้นจากน้ำ อ้าปากกว้างหอบหายใจเสียงดัง สูดอากาศบริสุทธิ์ที่หวนคืนมาอย่างตะกละตะกลาม
กว่าจะหายใจคล่องจึงเอียงศีรษะมองเด็กสาวที่ผลักประตูออกมา แล้วเอ่ยขึ้นอย่างยากลำบากว่า “คุณหนู...”