กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 222 ข้าไปเดี๋ยวเดียวก็กลับ
ใต้เพิงพักนอกสุสานโบราณ
ในที่นั่งมีเพียงตงจั้ง เซียวเหล่งนึ่ง กับลู่ก้วนยิงและภรรยา ส่วนลู่เหยาและลู่ชิงสองเด็กน้อยเก็บถ้วยชามกันไปแล้ว
เห็นการกระทำของสามีแล้วเฉิงเหยาเจียก็ใจสะดุ้งวาบ ตอนแรกนางคิดว่าตงจั้งเป็นลูกหลานหรือศิษย์ของ ‘ผู้อาวุโส’ ท่านนั้น แต่ไม่คาดคิดว่าเมื่อเห็นกิริยาของสามีตนแล้วจึงได้รู้ว่า ไม่ว่ามองอย่างไรก็เหมือนกำลังขอความช่วยเหลือจากตงจั้ง ตลอดทั้งหมดไม่มีถ้อยคำใดเอ่ยถึง ‘ผู้อาวุโส’ ท่านนั้นเลย
นางก็เพิ่งตระหนักได้ว่า คนที่ตนทั้งสองเดินทางมาเขาจงหนานเพื่อขอความช่วยเหลือเป็นคนสุดท้ายกลับกลายเป็นคนหนุ่มอายุน้อยคนนี้ ด้วยความตกตะลึงจึงทำท่าจะคุกเข่าให้ตงจั้งตามสามีของตน