เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 209 ก๊วยเจ๋งมาเยือน
เวลาหนึ่งเดือนผ่านไปเพียงชั่วพริบตา
แผลไฟไหม้ของตงจั้งหายดีไปเจ็ดแปดส่วนแล้ว เพลิงไหม้ในวันนั้นดับสนิทหมดตั้งแต่วันที่สอง และถูกคนทั้งหลายควบคุมให้อยู่ในวงจำกัดได้อย่างแน่นหนา ไม่ลุกลามขยายต่อไปอีก
ที่จริงตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อนตงจั้งก็อยากย้ายออกจากสุสานโบราณแล้ว แต่กลับถูกสาว ๆ ใช้ 'สายตาโจมตี' ผลัดเวรกันรุมคุมเชิง แถมยังจับตากันเองอีกที จนเขาหมดอิสระ
ตงจั้งจำใจต้องอัดอั้นอยู่ในสุสานโบราณ ทุกวันได้แต่นอนบนเตียงของเซียวเหล่งนึ่ง ห่มผ้าห่มที่นางเคยห่ม หนุนหมอนที่นางเคยหนุน ไม่รู้ว่านางแอบฉีดน้ำหอมอะไรไว้ หรือเป็นกลิ่นกายตามธรรมชาติกันแน่ ผ้าห่มถูกตงจั้งนอนทับพลิกไปพลิกมานานครึ่งเดือน แต่กลับยังคงหอมกรุ่นมาจนถึงตอนนี้ ช่างประหลาดนัก
ผ้าปูที่นอนกับผ้าห่มนั้นพวกนางเปลี่ยนกันทุกครึ่งเดือน แต่ตงจั้งไม่ได้พิถีพิถันถึงขนาดนั้น ขอแค่ยังไม่ขาด สำหรับเขาแล้วก็เหมือนใหม่ การใช้ชีวิตในรายละเอียดของเขาหยาบกร้านมาก จะมีความพิถีพิถันอยู่หน่อยหนึ่งก็เฉพาะเรื่องกินเท่านั้น
ตอนนี้ นอกจากการที่ต้องอยู่ใต้ชายคาเดียวกับหญิงสาวทั้งหลายตลอดวันทำให้ตงจั้งผู้ชายชาตรีรู้สึกขัดเขินอยู่บ้างเล็กน้อยแล้ว เรื่องอื่นก็ยังนับว่าไม่เลว เซียวเหล่งนึ่งโปรดปรานท่วงทำนองดนตรี ทั้งยังเชี่ยวชาญวิชาพิณเป็นอย่างยิ่ง ตามต้นฉบับดั้งเดิมนางก็สามารถผสานดนตรีเข้ากับวรยุทธ์ และใช้เสียงพิณสื่อสารกับผู้คนได้