เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 196 มา เล่นกันหน่อยเถอะ
เชิงเขาจงหนาน
เอี้ยก้วยและพวกลอดออกจากดงหญ้าสูงทึบอย่างระมัดระวังเป็นที่สุด เอี้ยก้วยรู้ดีว่าการลาดตระเวนของสำนักช้วนจินเข้มงวดเพียงใด ต่อให้ไม่ถึงขั้นวางยามสามชั้นห้าชั้น แต่พอรู้ว่าในสำนักเกิดเรื่อง ตำหนักฉงหยางก็ตอบสนองได้รวดเร็วมาก จังหวะระดมคนยิ่งว่องไวผิดธรรมดา เพราะการซ้อมรับเหตุฉุกเฉินประจำของสำนักช้วนจินนั้น เอี้ยก้วยเองก็เคยร่วมมามาก จึงรู้ดีแก่ใจ
แต่ตอนนี้กลุ่มของตนกลับมีเพียงเรื่องให้หวาดเสียวโดยไม่เป็นอันตราย และเดินลงถึงตีนเขาอย่างสงบราบรื่น เอี้ยก้วยเองยังรู้สึกเหลือเชื่อไม่น้อย หรือว่าไฟไหม้ตำหนักฉงหยางลุกลามจนควบคุมไม่ได้ ผู้คนจึงไม่ทันสนใจเรื่องอื่น แต่ไม่น่าจะเป็นไปได้นี่นา อาคารที่อยู่ติดกันมีเพียงห้าหลัง เมื่อไหม้หมดก็จบสิ้น ไม่มีทางลามไปถึงอาคารแถวอื่นได้ เรื่องนี้ตอนกลางวันที่เอี้ยก้วยเฝ้าสังเกตจุดนั้น เขาเคยคำนวณไว้แล้ว