เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 195 สกัดผู้ไล่ล่าแห่งช้วนจิน
ตกค่ำหลังจากกลับถึงตำหนักฉงหยาง เอี้ยก้วยก็ไปหาเฉิงอิงกับลู่หวู่ซวงเป็นคนแรก
“มีอะไรหรือพี่หยาง ถึงเรียกพวกเราออกมาดึกป่านนี้” เฉิงอิงเห็นสีหน้าเอี้ยก้วยที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ไม่ค่อยปกติ จึงรีบเอ่ยถาม
“เอี้ยก้วย เจ้าคงไม่ได้ถูกไอ้นักพรตอ้วนนั่นรังแกอีกแล้วนะ ข้าจะไปจัดการมันเดี๋ยวนี้!” ลู่หวู่ซวงก็ดูออกว่าเอี้ยก้วยผิดปกติ จึงรีบถลกแขนเสื้อเตรียมเดินออกไป
เอี้ยก้วยฉุดน้องสาวอารมณ์ร้อนคนนี้ไว้ แล้วฝืนยิ้มบาง ๆ “ด้วยฝีมือข้าตอนนี้จะถูกเขารังแกอีกได้อย่างไร พวกเจ้าคิดมากไปแล้ว ก็แค่ไม่ได้เจอพวกเจ้าเสียนานเลยคิดถึง พอดีผ่านมาทางนี้จึงแวะมาดูว่าพวกเจ้ายังสบายดีหรือไม่”
“จริงอย่างนั้นหรือ” ลู่หวู่ซวงเลิกคิ้วชำเลืองมองเอี้ยก้วย
“จริงอย่างนั้นสิ” เอี้ยก้วยก็มองสองพี่น้องด้วยสายตาจริงใจ
“ก็ได้ ขอแค่เจ้าไม่ถูกใครรังแกก็พอ” ลู่หวู่ซวงไม่สงสัยเป็นอื่น
มีเพียงเฉิงอิงที่ยังแอบสังเกตสีหน้าของเอี้ยก้วย รู้สึกว่าคืนนี้เอี้ยก้วยผิดปกติ แต่ก็บอกไม่ได้ว่าผิดตรงไหน เอาเป็นว่ารู้สึกแปลก ๆ
ทั้งสามคนเดินไปนั่งบนม้านั่งหินใต้ต้นไทรต้นหนึ่งนอกสำนักเต๋า เอี้ยก้วยเอ่ยขึ้นก่อน “น้องทั้งสอง ขึ้นมาบนเขาคราวนี้ พวกเจ้าเรียนวิชาเป็นอย่างไรบ้าง”