กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 รักษาบาดแผล
เสียงประหลาดใจดังขึ้น ร่างคุ้นเคยร่างหนึ่งพุ่งพรวดออกมาจากหลังประตูทันที หากไม่ใช่ลู่ก้วนยิงแล้วจะเป็นผู้ใด
เห็นตงจั้งมือหนึ่งถือร่ม มือหนึ่งรวบเชือกที่แขวนห่อกระดาษมันหลายห่อ ยืนยิ้มมองตนอยู่ หลังจากพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง ลู่ก้วนยิงก็เอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “ท่านหนีรอดมาได้อย่างปลอดภัย ช่างดีเหลือเกิน”
ตงจั้งหุบร่มเก็บแขวนไว้ที่ขอบประตู เดินเข้าห้อง โยนอาหารในมือลงบนโต๊ะ แล้วทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ ก่อนหันไปบอกลู่ก้วนยิงว่า “ข้างนอกยังมีเหล้าอีกสองไห เจ้าออกไปยกเข้ามาเถิด”